Γόρτυνος Ἱερεμίας: «Δέν μπορῶ νά βλέπω παπάδες πού καπνίζουν καί κόβουν τά γένια τους» (Βίντεο)

«Τι έχουν πάθει οι σημερινοί παπάδες; Δεν μπορώ να δω παπά με κομμένα γένια και να καπνίζει».

Άστραψε και βρόντηξε ο Μητροπολίτης Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως, Ιερεμίας, κατά το κήρυγμά του, την περασμένη Κυριακή, από την εκκλησία της Στεμνίτσας.

Σε υψηλούς τόνους, είπε ότι αν και είναι 8 χρόνια Επίσκοπος δεν έχει καταφέρει να βάλει την Αγία Γραφή σε όλα τα σπίτια της Γορτυνίας, λέγοντας παράλληλα ότι αντίθετα ο κόσμος … γουρλώνει τα μάτια του για να δουν τους Υπουργούς και να χειροκροτήσουν!

Μετά έκανε αυστηρές συστάσεις στους ιερείς που κόβουν τα γένια τους, λέγοντας: «Τι έχουν πάθει οι σημερινοί παπάδες;

Ἅγιος Κέβιν, ὁ Ἰρλανδός

Στα τέλη του 6^ου αιώνος με αρχάς του 7^ου μ.Χ, έζησε και αγίασε στην Ιρλανδία ένας ερημίτης, ο Όσιος Κέβιν, που καλλιεργούσε πολύ την Ευχή.

Είναι άγιος της Μιάς, Ορθοδόξου, Αποστολικής Εκκλησίας, διότι έζησε πολύ πριν συμβή το Σχίσμα του 1054 μ. Χ ανάμεσα στους χριστιανούς της Δύσης και της Ανατολής.

Πριν αποτραβηχθή στα βουνά της Ιρλανδίας για άσκηση και ησυχία, ο Άγιος Κέβιν είχε χρηματίσει ηγούμενος της Μονής Γκλεντάλωφ. Εκοιμήθη οσιακώς το 618 μ. Χ και η Εκκλησία τιμά την μνήμη του στις 3 Ιουνίου, όπως είναι καταγεγραμμένο στον Συναξαριστή.

Το 1995 το βραβείο Νόμπελ της λογοτεχνίας απενεμήθη στον Ιρλανδό Σέιμους Χήνυ. Στην πανηγυρική τελετή και ομιλία, που εξεφώνησε στην Σουηδική Ακαδημία, αναφέρθηκε σε ένα θαυμαστό γεγονός του Αγίου Κέιβιν.

Βλέπεις, παιδί μου, ὅτι μέ τήν εὐχή τόν κρατᾶς εἰς τήν ἐξώπορτα, καί δέν μπορεῖ νά σέ πλησιάσει!

Εγώ κάποτε, όταν ήμουν αρχάριος, πολεμήθηκα από τον διάβολο· είχα σαρκικό πόλεμο.
Ξάπλωσα να κοιμηθώ, αλλά ο πόλεμος της σαρκός δυνατός.
Άρχισα με ζέση να λέω την ευχή.
Τότε, μεταξύ ύπνου-ξύπνου βλέπω ένα όνειρο, ένα όραμα:

11 Οκτωβρίου Συναξαριστής. Φιλίππου Ἀποστόλου, Ζηναΐδος καί Φιλονίλλης, Φιλοθέου Κόκκινου, Θεοφάνους Γραπτοῦ, τῶν Ἁγίων Νεκταρίου, Ἀρσακίου καί Σισινίου, Μνήμη Ἑβδόμης Οἰκουμενικῆς Συνόδου, Θεοφάνους καί Ἰωνᾶ, Ἔθελμπεργκα (Ethelburga, Τάτα), Ὁ Ἅγιος Κέννεθ (Kenneth) .

Ὁ Ἅγιος Φίλιππος ὁ Ἀπόστολος

Καταγόταν ἀπὸ τὴν Καισάρεια τῆς Παλαιστίνης καὶ ἦταν διάκονος μεταξὺ τῶν ἑπτὰ διακόνων τῆς πρώτης Ἐκκλησίας στὴν Ἱερουσαλὴμ (Πράξ. στ’).
Ἐπίσης, ἦταν ἔγγαμος καὶ εἶχε τέσσερις θυγατέρες, προικισμένες μὲ προφητικὸ χάρισμα. (Πράξ. κα’ 8 – 9). Ὁ Φίλιππος, ὅμως, δὲν στάθηκε μόνο στὴν Ἱερουσαλήμ. Πῆγε στὴ Σαμάρεια καὶ κήρυξε τὸ Εὐαγγέλιο, σὰν γνήσιος καὶ αὐτὸς «Ἀπόστολος Ἰησοῦ Χριστοῦ κατὰ πίστιν ἐκλεκτῶν θεοῦ καὶ ἐπὶ γνῶσιν ἀληθείας τῆς κατ’ εὐσέβειαν». Δηλαδὴ Ἀπόστολος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ γιὰ νὰ διδάξει μεταξὺ ἐκείνων ποὺ ἐξέλεξε ὁ Θεός, τὴν πίστη καὶ τὴν ἐπίγνωση τῆς ἀλήθειας, ποὺ ὁδηγεῖ στὴν εὐσέβεια.
Ἐκεῖ στὴν Σαμάρεια, διὰ τοῦ κηρύγματός του βάπτισε χριστιανὸ τὸν Σίμωνα τὸν μάγο. Ἔπειτα, ὁ Φίλιππος συνάντησε στὸ δρόμο του τὸν Εὐνοῦχο τῆς βασίλισσας Κανδάκης, καὶ ἀφοῦ τὸν κατήχησε, βάπτισε καὶ αὐτὸν Χριστιανό. Κατόπιν, πῆγε στὶς Τράλλεις τῆς Μ. Ἀσίας, ὅπου μὲ τὴ διδασκαλία του ἔπεισε ὅλους σχεδὸν τοὺς κατοίκους τῆς πόλης νὰ πιστέψουν στὸν Χριστό.
Ὁ Φίλιππος στὴν πόλη αὐτή, ἀφοῦ ἔκτισε καὶ χριστιανικὸ ναό, παρέδωσε στὸν Θεὸ τὴν ψυχή του.

Τό Σύμβολο τῆς Πίστεως, μέρος γ'

“Τάς θύρας, τάς θύρας!...

Μετά τήν ἐκφώνησι αὐτή ἀρχίζει ἡ ἀπαγγελία τῆς ὁμολογίας:

“Πιστεύω εἰς ἕνα Θεόν, Πατέρα, Παντοκράτορα...

Πιστεύω καί εἰς ἕνα Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν...

Πιστεύω καί εἰς τό Πνεῦμα τό Ἅγιον...

Πιστεύω καί ὁμολογῶ ἕν Βάπτισμα εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν...

Πιστεύω εἰς μίαν ἁγίαν, καθολικήν καί ἀποστολικήν Ἐκκλησίαν...

Πιστεύω καί προσδοκῶ ἀνάστασιν νεκρῶν...

Πιστεύω καί εἰς τήν ζωήν τοῦ μέλλοντος αἰῶνος. Ἀμήν. “

Ἀποκαλύπτονται τά Τίμια Δῶρα καί κινεῖται τό κάλυμμα τοῦ “Ἀέρος”, ἐνῶ συγχρόνως ἀπαγγέλλεται τό ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ, ἀφ᾿ ἑνός μέν γιά νά δηλωθῆ ὁ θρίαμβος τῆς πίστεως, τῆς Ἀναστάσεως ἐκ τῶν νεκρῶν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, μέ τά σημεῖα τοῦ σεισμοῦ, τοῦ κυλίσματος τοῦ λίθου καί τοῦ κενοῦ μνημείου, καί ἀφ᾿ ἑτέρου γιά νά ἀποκαλυφθῆ στήν Στρατευομένη Ἐκκλησία ὁ ἀκατάληπτος καί ἀπερίγραπτος κατά τήν Θεότητα Χριστός Κύριος.

«Ὁ Χριστὸς εἶναι νέα Ζωή»

«Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΝΕΑ ΖΩΗ» (π. Διον. Τάτσης)

«Ὁ Χριστὸς εἶναι νέα Ζωή»

Τοῦ πρωτ. π. Διονυσίου Τάτση

.         Οἱ χριστιανοὶ πρέπει νά ἀποδεχτοῦν ἀνεπιφύλακτα τή διαπίστωση τοῦ ἁγίου Πορφυρίου τοῦ Καυσοκαλυβίτη ὅτι «ὁ Χριστός εἶναι νέα ζωή. Ὁ Χριστός εἶναι τό πᾶν. Εἶναι ἡ χαρά, εἶναι ἡ ζωή, εἶναι τό φῶς, τό φῶς τό ἀληθινόν, πού κάνει τόν ἄνθρωπο νά χαίρεται, νά πετάει, νά τά βλέπει ὅλα, νά τούς βλέπει ὅλους, νά πονάει γιά ὅλους, νά τούς θέλει ὅλους μαζί του, ὅλους κοντά στόν Χριστό». Τότε θά εἶναι μακάριοι, γιατί θά ἔχουν βρεῖ τό μεγαλύτερο θησαυρό πού ὑπάρχει πάνω στή γῆ, ὁ ὁποῖος, χωρίς νά μειωθεῖ ἡ ἀξία του, μπορεῖ νά γίνει κτῆμα τοῦ καθενός.
.         Γιά νά φτάσει ὅμως κάποιος σέ αὐτή τήν κατάσταση χρειάζεται σταθερή ἀφοσίωση στό θέλημα τοῦ Χριστοῦ. Δέν εἶναι δυνατόν νά μιλάει κανείς γιά τήν ἀγάπη καί νά εἶναι ἐμπαθής.

Διδαχές τής ἀείμνηστης Γερόντισσας Μακρίνας

31 Δεκεμβρίου 1983

Ἅμα δέν χύσωμε αἷμα, δέν λαβαίνομε πνεῦμα. Γι᾿ αὐτό πρέπει νά βιάζουμε τόν ἑαυτό μας. Θά κερδήσουμε πνευματικές καταστάσεις, ὅταν θυσιάζουμε τόν ἑαυτόν μας. Τό σῶμα μας εἶναι σάν τό ἄλογο, θέλει νά κοιμηθῆ, θέλει νά φάη, θέλει περιποίησι, θέλει καλοπέρασι. Βαριέται νά κάνη τό ἕνα, βαριέται νά κάνη τό ἄλλο καί ὀκνεύει ὁ ἄνθρωπος καί δέν ἔχει προθυμία οὔτε στά σωματικά οὔτε στά πνευματικα. Γι᾿ αὐτό λοιπόν, νά ἀγνιζώμαστε νά κάνουμε τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, νά ἀγαπᾶμε πολύ τόν Χριστό καί τήν Παναγία μας. Ἅμα θά κρεμασθοῦμε στά κροσσάκια τῆς Παναγίας μας, θά μᾶς πάη στόν Παράδεισο. Στά κροσσάκια Της νά κρεμασθοῦμε καί νά ἀγαπήσουμε πολύ τόν Χριστό. «Ἀγαπήσεις Κύριον τόν Θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου, ἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου...». Τί ὡραῖο πρᾶγμα, τί μεγαλεῖο, νά ἀγαπήσουμε τόν Θεό μας τόσο πολύ, ὥστε νά «ξεψυχᾶμε»!

Ἡ θαυμαστή ἐμφάνιση τῆς Παναγίας στόν Ὅσιο Σέργιο τοῦ Ραντονέζ

Μιὰ νύκτα, ὁ Ὅσιος Σέργιος στεκόταν μπροστὰ στὴν εἰκόνα τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ προσευχόταν: -Παναγία, Μητέρα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἐλπίδα καὶ προστασία τῶν πιστῶν, γίνε μεσίτρια γιὰ μᾶς τοὺς ἀναξίους. Ἱκέτευε τὸν Υἱὸ καὶ Θεό Σου νὰ ἐκδηλώνει τὴν εὐσπλαγχνία του στὸν ἅγιο αὐτὸ τόπο. Ἐσένα, τὴν Μητέρα τοῦ γλυκύτατου Χριστοῦ, καλοῦμε σὲ βοήθεια οἱ δοῦλοί Σου, γιατὶ ἐσὺ εἶσαι γιὰ ὅλους μας καταφυγή, καὶ δύναμις. Τελειώνοντας τὴν προσευχὴ αὐτή, καθὼς καὶ τὸν εὐχαριστήριο κανόνα πρὸς τὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο, κάθησε γιὰ λίγο νὰ πάρει μία ἀνάσα. Ξαφνικά, λέει στὸν μαθητή του Μιχαία: -Παιδί μου, μεῖνε ἄγρυπνος καὶ νηφάλιος. Σὲ λίγο θὰ ἔχουμε μία θαυμαστὴ ἐπίσκεψη. Μόλις πρόλαβε νὰ προφέρει τὰ λόγια αὐτά, ἀκούσθηκε μία φωνή: -Ἰδού, ἔρχεται ἡ Πανάχραντη.

Χαράλαμπος Ἄνδραλης, Τό ἀθεϊστικό κράτος καί ἡ δική μας χλιαρότητα.

Το αθεϊστικό κράτος και η δική μας χλιαρότητα.

 

Χαράλαμπος Άνδραλης

 

«Πολλοί ξεκινούν από λανθασμένη βάση: Πως συμβαίνουν αυτά, αφού ζούμε σ’ ένα χριστιανικό κράτος; Ενώ πρέπει να θεωρούμε ότι εμείς οι σημερινοί χριστιανοί ζούμε σ’ ένα κράτος ειδωλολατρικό, αθεϊστικό, μασσωνικό κ.λπ. και να είμαστε ευχαριστημένοι που ακόμη δεν μας έχουν πετροβολήσει και δεν μας έχουν σταυρώσει. Αυτή είναι η πικρή αλήθεια!» Γέρων Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος (+1989)

Λίγα χρόνια μετά την εποχή της ευμάρειας και του υλιστικού «παραδείσου», φθάσαμε χωρίς να καλά-καλά να το συνειδητοποιήσουμε, σε μέρες σοβαρών εξελίξεων.

Από την Ανατολή έρχεται η Ισλαμική Επανάσταση, η οποία φαντάζει σχεδόν αδύνατο να μη δράσει και στην Ελλάδα. Τα εκατομμύρια των μουσουλμάνων μεταναστών αποτελούν μια ωρολογιακή βόμβα στα σπλάχνα της πατρίδας μας, η οποία αργά η γρήγορα θα εκραγεί με ανυπολόγιστες συνέπειες.

Από την άλλη μεριά, τα εσκοτισμένα φώτα της Εσπερίας, που με καθυστέρηση κάποιων αιώνων κατέφθασαν με «επηρμένην οφρύν» για να μας «εκπολιτίσουν» και να μετατρέψουν το κάστρο της Ορθοδοξίας, την Ελλάδα, σε ένα άθρησκο κράτος, όπου, στο όνομα της λογικής, βασιλεύει το παράλογο.

Ἐπιστροφή στήν Κωνσταντινούπολη, κεφ.δ μέρος γ'

ΕΝΑ ΑΣΤΕΡΙ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ *

ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΣ ΠΑΥΛΟΣ

ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ

Ἐν τῷ μεταξύ ἄρχισε ἡ συμπλοκή. Οἱ Χριστιανοί δέν εἶχαν σιδηρές ἀσπίδες, ὅπως οἱ στρατιῶτες. Μοναδική ἀσπίδα εἶχαν τήν ἀγάπη καί τήν ἀνδρεία τῆς ψυχῆς τους.

Ὁ θεῖος Παῦλος, ὅταν εἶδε τή σκηνή, κινήθηκε πρός τό μέρος τῶν στρατιωτῶν, μέ σκοπό νά παραδοθῆ στά χέρια τους γιά νά προλάβη τήν αἱματοχυσία πού ἔβλεπε νά πλησιάζη. Τό ἀνθρώπινο τεῖχος ὅμως δέν τόν ἄφηνε νά προχωρήση.

Ἡ μανία τῶν στρατιωτῶν τοῦ Ἑρμογένους γρήγορα ξέσπασε. Χωρίς κανένα σεβασμό οὔτε πρός τόν ἱερό χῶρο, οὔτε πρός τό αἰδέσιμο πρόσωπο τοῦ Πατριάρχη, οὔτε πρός τήν θέληση τοῦ εὐσεβοῦς λαοῦ, ἄρχισαν νά σπρώχνουν καί νά χτυποῦν ἀδίστακτα. Ὁ λαός ὅμως μέ ἀτσάλινη ἀποφασιστικότητα ἀντιστεκόταν μέ μόνη δύναμη τή δύναμη τῆς ψυχῆς του. Γρήγορα τό αἷμα ἄρχισε νά βάφη τίς πλάκες τῆς Ἐκκλησίας!

Θέλει, ὅπου σέ βρεῖ ἡ Χάρις, ἐκεῖ νά σταθεῖς. Γέροντος Ἰωσήφ Ἡσυχαστοῦ

Αποσπάσματα από 35 και 36^η Επιστολή

Πρόσεξε λοιπόν αυτό το  μαθηματάκι «ΤΗΣ ΠΡΑΞΕΩΣ»:

Όταν βλέπεις την Χάριν να ενεργεί και ευφραίνεται η ψυχή σου και σταλάζουν χωρίς βία τα δάκρυα – για τα ελέη που σου χάρισε  ο Θεός – αν είσαι στην προσευχή ΣΤΑΣΟΥ.

ΟΡΘΙΑ όταν είσαι ΜΗΝ ΚΙΝΕΙΣΑΙ.

Όπου κάθεσαι ΚΑΘΟΥ.

Εάν εύχεσαι ΕΥΧΟΥ χωρίς νηπιακό λογισμό και να δέχεσαι τη ραγδαία βροχή του Πνεύματος σε σένα όσο κρατήσει.

Διότι και στην εργασία  αν σου έρθει, αν σηκωθείς για την ευχή ΔΙΑΚΟΠΤΕΤΑΙ.

ΘΕΛΕΙ  ΟΠΟΥ  ΣΕ  ΒΡΗΚΕ  ΕΚΕΙ  ΝΑ  ΣΤΑΘΕΙΣ.

Να μη γίνεις εσύ τεχνίτης σε αυτή.

Ἡ εὐχή μέ τό στόμα τῶν ἁγίων γερόντων

http://agiopneymatika.blogspot.gr/2014/10/blog-post_65.html

Μητροπολίτης Γόρτυνος Ἱερεμίας, Τό δόγμα τῆς Ἁγίας Τριάδος. Γενικά περί τοῦ δόγματος

TO ΔΟΓΜΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ

Γενικά περί τοῦ δόγματος

 

1. Ἄν μᾶς ρωτήσουν τί πιστεύουμε γιά τόν Θεό μας, ἄς ἑνώσουμε τά τρία δάχτυλα τοῦ δεξιοῦ μας χεριοῦ, ὅπως ὅταν κάνουμε τόν Σταυρό μας, καί νά ποῦμε: Αὐτό πιστεύουμε γιά τόν Θεό μας. Τά τρία δάκτυλα δηλώνουν τά τρία Πρόσωπα τῆς θεότητος· εἶναι διαφορετικά πρόσωπα, ἀλλά ἑνωμένα. Ὁ Θεός μας εἶναι ἡ Ἁγία Τριάδα: Ὁ Πατέρας, Ὁ Υἱός καί τό Ἅγιον Πνεῦμα, Τριάδα ὁμοούσιος καί ἀχώριστος. Στόν Θεό μας, λέει ὁ ἐπίσκοπος Κάλλιστος Γουέαρ, ὑπάρχει «πραγματική διαφοροποίηση καί ἀληθινή ἑνότητα». Ἀκόμη στόν Θεός μας ἔχουμε ὄχι μόνο ἑνότητα, ἀλλά καί «κοινωνία». Στόν Θεό μας ἔχουμε ἑνότητα τριῶν Προσώπων μέ κοινωνία μεταξύ τους. Εἶναι τρία ἴσα Πρόσωπα, πού τό καθένα κατοικεῖ μέσα στά ἄλλα δύο.

Τό μυστικό γιά νά ἀκουστεῖ ἡ προσευχή σου...

Θέλεις ν’ ακούει παρευθύς ο Θεός την προσευχή σου, αδερφέ;
Λέγει ο αββάς Ζήνων:
- Σαν σηκώνεις τα χέρια σου στον ουρανό, προσευχήσου πρώτα απ’ όλα, με την καρδιά σου για τους εχθρούς σου και ο Θεός θα σου δώσει γρήγορα ό,τι άλλο του ζητήσεις. 
http://psigmataorthodoxias.blogspot.gr/2014/06/blog-post_24.html